Starzenie się skóry.

Z biegiem czasu skóra staje się coraz cieńsza, zmniejsza się ilość elastyny i kwasu hialuronowego, które odpowiadają za nawilżenie oraz wypełnienie jej. Już w wieku około 25 lat obserwuje się pierwsze oznaki starzenia się; wtedy to skóra produkuje każdego roku średnio o 1% mniej kolagenu. Początkowo przeważnie skóra staje się odczuwalnie bardziej sucha, później traci swoją jędrność, pojawiają się drobne zmarszczki, które stają się głębsze i bardziej zarysowane. Wydłuża się również cykl odnowy komórek, dlatego też wszelkie rany czy urazy goją się dłużej.

Kobiece hormony
Kobiece hormony odgrywają w tym temacie dużą rolę, więc to kolejna ciegiełka, która pokazuje jak ważne są aspekty zdrowotne. Wiele z nas na pewno nie raz przez wahnięcia hormonów miała problemy z pogorszeniem się stanu cery czy wypadającymi włosami.
Układ hormonalny u pań jest o wiele bardziej złożony niż u panów co dodatkowo łączy się z cyklami menstruacyjnymi. Po menopauzie spada poziom estrogenu. Powoduje to, że skóra staje się bardziej sucha i mniej elastyczna.

Zmiany w DNA i mitochondriach
Za starzenie się skóry według niektórych założeń odpowiada skracanie się telomerów. Można je porównać do agletu na sznurówce w łańcuchu DNA, który zabezpiecza je. Telomery po każdym podziale komórkowym się skracają, a kiedy staną za krótkie – komórka nie ma wówczas możliwości dalszego podziału.
Kolejnym winowajcą na poziomie komórkowym są mitochondia, czyli „elektrownie” znajdujące się w naszej komórce, które przekształcają tlen i składniki odżywcze w energię. Skutkiem ubocznym jej generowania są wolne rodniki, które uszkadzają komórkę.
Każdy atom tlenu posiada parzystą liczbę elektronów. Bywa i tak, że np. jeden elektron podczas przemiany tlenu w mitochondriach się „zgubi”, więc w atom zostaje z „dziurą”. Mikroskopijny świat dąży do równowagi wokół swojej przestrzeni. Kiedy atom ze zgubionym elektronem napotka drugi atom (który ma swoją parę elektronów) to zaczyna atakować tego drugiego aby zabrać mu jego elektron i zalepić swoją „dziurę”. Wówczas ponownie staje się on właścicielem parzystej liczby elektronów na ostatniej orbicie, a obrabowany atom zaczyna szukać kolejnego atomu aby nie zostać z nieparzystą liczbą elektronów, co zatacza koło. Wolne rodniki atakują również inne atomy (np białka), co prowadzi do ich uszkodzeń w strukturze.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

piśmiennictwo:  Dr Anjali Mahto Skin Beauty

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *